photoshop convert to web template
Register and receive your domain name registration FREE
|
Tradycja żywotopisarska przekazuje nam następujące wiadomości o św. Błażeju. Żył on na przełomie III/IV wieku w mieście Sebaste (dziś Siras), w Turcji. Należał do miejscowej gminy chrześcijańskiej. Jako bogaty, zacny człowiek i lekarz miał sposobność częstego spotykania się z ludźmi biednymi i dręczonymi, którym pomagał na różne sposoby. Dzięki swojemu przykładnemu i cnotliwemu postępowaniu cieszył się w swoim środowisku dużym uznaniem, poważaniem i wdzięcznością.
Po śmierci biskupa w Sebaste, wszystkie oczy chrześcijan skierowały się na Błażeja. Ku radości wszystkich wybrano go biskupem i stanął na czele gminy. Ze wszystkich sił starał się o to, aby wzmocnić chrześcijan i prowadzić ich do coraz świętszego życia według wiary.
Gdy Konstantyn Wielki odniósł zwycięstwo nad Licyniuszem, ten ze złości i nienawiści zaczał prześladować chrześcijan w okrutny sposób. Wrogowie wiary dążyli zwykle do likwidowania biskupów i kapłanów, sądząc, że w ten sposób zniszczą chrześcijaństwo.
Licyniusz rozpętał okrutne prześladowania chrześcijan. Święty Błażej na prośbę wiernych opuścił miasto i ukrył się w samotnej jaskini skalnej, skąd kierował gminą i słał jej słowa odwagi i pociechy. Namiestnik Agricolaus odnalazł jednak biskupa w jego jaskini i postawił go przed sądem. Przed aresztowaniem święty Błażej trzykrotnie ujrzał we śnie Chrystusa, który mu powiedział: "Wstań i uczyń dla Mnie ofiarę!"
Po przyprowadzeniu Błażeja do miasta wtrącono go najpierw do więzienia. Dopiero nazajutrz namiestnik kazał go przyprowadzić i pozdrowił go, nazywając "przyjacielem bogów". Na to św. Błażej oburzył się i zabronił się tak nazywać. Miłował on bowiem jednego Boga i prosił go o łaski znoszenia wszelkich kar. Rządca kazał go obić rózgami i odprowadzić do więzienia. Blażej był spokojny i pewny. Więzienie dało mu szansę nawrócenia na wiarę chrześcijańską wszystkich, którzy się tam znajdowali. Gdy wierni dowiedzieli się o miejscu pobytu ich biskupa, zaczęli przychodzić do niego, przynosząc dzieci i ludzi cierpiących, których on pocieszał i błogosławił. Wielu z nich uzdrowił.
Najbardziej znanym cudem było uzdrowienie chłopca, który dusił się rybią ością. Święty pobłogosławił chłopca i ten natychmiast wyzdrowiał. Agricolaus kazał Blażeja torturować. Bito go rózgami i kijami, przyniesiono nawet żelazne zgrzebła i nimi rozszarpywano mu ciało. W końcu rządca skazał go na śmierć przez ścięcie. Wyrok został wykonany w 316 roku.
Kult
Kult świętego Błażeja, związany początkowo z miejscem jego życia i męczeństwa, wnet rozwinął się i rozpowszechnił najpierw w Kościele wschodnim. Dopiero w okresie wypraw krzyżowych kult ten przedostał się na Zachód chrześciajański. Przyjmował się w Europie, zwłaszcza na terenie Niemiec. Świadczą o tym liczne miejsca tego kultu. Do spopularyzowania kultu św. Błażeja przyczyniła się "Złota legenda" Jakuba de Voragine.
Ze wzgędu na różnorodną pomoc, jaką święty Błażej wyprasza wiernym, szczególnie gdy chodzi o choroby gardła, zaliczony został do tak zwanych Czternastu Wspomożycieli w każdej potrzebie.
Czczony jest jako patron lekarzy, chorób gardła, co znałazło odbicie w rytuale wielu krajów, także polskim. Znajdujemy w nich formuły na poświęcenie świec zwanych błażejkami; ponadto w dzień jego wspomnienia w liturgii błogosławiono także chleb, wino, wodę i owoce, które podawano chorym na gardło. W świętym Błażeju widziano także opiekuna zwierząt.
Jednym z przejawów kultu św. Błażeja jest ikonografia. Najstarsze jego przedstawienie wyobraża greckiego biskupa z księgą w ręku, udzielającego błogosławieństwa. Na Zachodzie w przedstawieniu tym zmieniono tylko szaty pontyfikalne na rzymskie. Od XIV wieku pojawiły się obrazy z żelaznym zgrzebłem jako narzędziem jego męki. W baroku przedstawiano go zazwyczaj z dwoma skrzyżowanymi świecami. Malowano go także siedzącego przed grotą, błogosławiącego i karmiącego zwierzęta leśne. Istnieją także jego miniatury w księgach liturgicznych z XV wieku.
- Ks. Tarsycjusz Sinka "Święty Błażej", Kraków 1998.
Tradycja żywotopisarska przekazuje nam następujące wiadomości o św. Błażeju. Żył on na przełomie III/IV wieku w mieście Sebaste (dziś Siras), w Turcji. Należał do miejscowej gminy chrześcijańskiej. Jako bogaty, zacny człowiek i lekarz miał sposobność częstego spotykania się z ludźmi biednymi i dręczonymi, którym pomagał na różne sposoby. Dzięki swojemu przykładnemu i cnotliwemu postępowaniu cieszył się w swoim środowisku dużym uznaniem, poważaniem i wdzięcznością.
Po śmierci biskupa w Sebaste, wszystkie oczy chrześcijan skierowały się na Błażeja. Ku radości wszystkich wybrano go biskupem i stanął na czele gminy. Ze wszystkich sił starał się o to, aby wzmocnić chrześcijan i prowadzić ich do coraz świętszego życia według wiary.
Gdy Konstantyn Wielki odniósł zwycięstwo nad Licyniuszem, ten ze złości i nienawiści zaczał prześladować chrześcijan w okrutny sposób. Wrogowie wiary dążyli zwykle do likwidowania biskupów i kapłanów, sądząc, że w ten sposób zniszczą chrześcijaństwo.
Licyniusz rozpętał okrutne prześladowania chrześcijan. Święty Błażej na prośbę wiernych opuścił miasto i ukrył się w samotnej jaskini skalnej, skąd kierował gminą i słał jej słowa odwagi i pociechy. Namiestnik Agricolaus odnalazł jednak biskupa w jego jaskini i postawił go przed sądem. Przed aresztowaniem święty Błażej trzykrotnie ujrzał we śnie Chrystusa, który mu powiedział: "Wstań i uczyń dla Mnie ofiarę!"
Po przyprowadzeniu Błażeja do miasta wtrącono go najpierw do więzienia. Dopiero nazajutrz namiestnik kazał go przyprowadzić i pozdrowił go, nazywając "przyjacielem bogów". Na to św. Błażej oburzył się i zabronił się tak nazywać. Miłował on bowiem jednego Boga i prosił go o łaski znoszenia wszelkich kar. Rządca kazał go obić rózgami i odprowadzić do więzienia. Blażej był spokojny i pewny. Więzienie dało mu szansę nawrócenia na wiarę chrześcijańską wszystkich, którzy się tam znajdowali. Gdy wierni dowiedzieli się o miejscu pobytu ich biskupa, zaczęli przychodzić do niego, przynosząc dzieci i ludzi cierpiących, których on pocieszał i błogosławił. Wielu z nich uzdrowił.
Najbardziej znanym cudem było uzdrowienie chłopca, który dusił się rybią ością. Święty pobłogosławił chłopca i ten natychmiast wyzdrowiał. Agricolaus kazał Blażeja torturować. Bito go rózgami i kijami, przyniesiono nawet żelazne zgrzebła i nimi rozszarpywano mu ciało. W końcu rządca skazał go na śmierć przez ścięcie. Wyrok został wykonany w 316 roku.
Kult
Kult świętego Błażeja, związany początkowo z miejscem jego życia i męczeństwa, wnet rozwinął się i rozpowszechnił najpierw w Kościele wschodnim. Dopiero w okresie wypraw krzyżowych kult ten przedostał się na Zachód chrześciajański. Przyjmował się w Europie, zwłaszcza na terenie Niemiec. Świadczą o tym liczne miejsca tego kultu. Do spopularyzowania kultu św. Błażeja przyczyniła się "Złota legenda" Jakuba de Voragine.
Ze wzgędu na różnorodną pomoc, jaką święty Błażej wyprasza wiernym, szczególnie gdy chodzi o choroby gardła, zaliczony został do tak zwanych Czternastu Wspomożycieli w każdej potrzebie.
Czczony jest jako patron lekarzy, chorób gardła, co znałazło odbicie w rytuale wielu krajów, także polskim. Znajdujemy w nich formuły na poświęcenie świec zwanych błażejkami; ponadto w dzień jego wspomnienia w liturgii błogosławiono także chleb, wino, wodę i owoce, które podawano chorym na gardło. W świętym Błażeju widziano także opiekuna zwierząt.
Jednym z przejawów kultu św. Błażeja jest ikonografia. Najstarsze jego przedstawienie wyobraża greckiego biskupa z księgą w ręku, udzielającego błogosławieństwa. Na Zachodzie w przedstawieniu tym zmieniono tylko szaty pontyfikalne na rzymskie. Od XIV wieku pojawiły się obrazy z żelaznym zgrzebłem jako narzędziem jego męki. W baroku przedstawiano go zazwyczaj z dwoma skrzyżowanymi świecami. Malowano go także siedzącego przed grotą, błogosławiącego i karmiącego zwierzęta leśne. Istnieją także jego miniatury w księgach liturgicznych z XV wieku.
- Ks. Tarsycjusz Sinka "Święty Błażej", Kraków 1998.
|